Çarşamba, 11 Mayıs 2016 14:46

Değmen benim gamlı yaslı gönlüme

ayrildim

  • Değmen benim gamlı yaslı gönlüme

Her Türkü gibi, bu Türkününde acıklı bir Hikayesi var.
Nasıl insan severde, bir türlü o sevdiği Yari ile beraber olamaz. Öyle sever ki insan, candan ve yürekten...
Nasip olmıyacak ya... Bir bakmışsın tüm Malın elden gidivermiş. Ne bağ kalmış, nede güzel meyve veren bahçeler... Eş dost görülmez olmuş. Düne kadar yüzüne gülenler, arkandan atar olmuş. Bir sevdiğin, bir yarin, bir selvi boylun, bir al yazmalın varki, onuda sana çok görmüşler.

Yardan ayrı kalmak, için için dayanılmaz bir sızı, bir acı. Ancak gurbet ellerde insan derdiyle ve kaderiyle başbaşa kalabilmekte.

Ne yazık ki, mutsuz ve acıyla biten bir Hikâye.

Kul Abbas mahlaslı bu türkü-şiir aslında Anadolu’da da yaygın olarak bilinen, "Abbas ile Gülkız" hikayesinin kahramanı 16. yüzyılın sonunda yaşamış Tufarganlı Abbas’a aittir.